PROGRAMY KURSÓW

STUDIÓW WYŻSZYCH I STOPNIA

NA KIERUNKU FIZYKA

ROZPOCZYNAJĄCYCH SIĘ W ROKU AKADEMICKIM

2009/2010

Studia stacjonarne pierwszego stopnia w zakresie

fizyki z programowaniem aplikacji internetowych

(STUDIA NIENAUCZYCIELSKIE)

 

 

Nazwa kursu: ALGEBRA DLA FIZYKÓW

PROGRAM:

Liczby zespolone w fizyce. Macierze i wyznaczniki w fizyce. Układy równań liniowych. Płaszczyzny i proste w przestrzeni. Podstawowe struktury algebraiczne – grupy, pierścienie, ciała. Przestrzenie liniowe rzeczywiste i zespolone. Baza przestrzeni liniowej. Odwzorowania liniowe, formy liniowe. Wartości własne i wektory własne. Formy dwuliniowe i hermitowskie. Formy kwadratowe. Powierzchnie stopnia 2. Iloczyn skalarny, przestrzenie euklidesowe i unitarne. Macierz Grama, iloczyn wektorowy. Operatory ortogonalne, unitarne, samosprzężone i hermitowskie. Grupa liniowa, ortogonalna i unitarna. Wykonywanie działań na liczbach zespolonych, wyznaczanie potęg, pierwiastków z liczby zespolonej oraz pierwiastków zespolonych wielomianów. Wykonywanie działań na macierzach, obliczanie wyznacznika, macierzy odwrotnej (dwoma sposobami), wyznaczanie rzędu macierzy. Rozwiązywanie układów równań liniowych (różnymi sposobami). Wyznaczanie równań prostych i płaszczyzn oraz ich części wspólnej. Rozstrzyganie czy dany układ wektorów jest bazą przestrzeni liniowej, wyznaczanie współrzędnych wektora w różnych bazach. Wyznaczanie macierzy odwzorowania liniowego w różnych bazach. Obliczanie wartości własnych i wektorów własnych, diagonalizacja macierzy, jednoczesna diagonalizacja macierzy przemiennych. Wyznaczanie macierzy formy dwuliniowej i hermitowskiej. Sprowadzanie formy kwadratowej do postaci kanonicznej (różnymi sposobami), badanie określoności formy. Rozstrzyganie czy dana baza jest bazą ortonormalną, ortogonalizacja dowolnej bazy. Wyznaczanie wartości i wektorów własnych macierzy ortogonalnych, unitarnych, symetrycznych i hermitowskich oraz ich zastosowanie i znaczenie w fizyce.

Literatura podstawowa:

Banaszek G., Gajda W. – Elementy algebry liniowej cz. I, II, WNT, Warszawa 2002

Kostrikin A. I., Manin J. I. – Algebra liniowa i geometria, PWN, Warszawa 1993

Przybyło S., Szlachtowski A. – Algebra i wielowymiarowa geometria analityczna w zadaniach, WNT, Warszawa 2005

Sołtysiak A. – Algebra liniowa, Wydawnictwo UAM, Poznań 2003

Literatura uzupełniająca:

Gancarzewicz J. – Algebra liniowa i jej zastosowania, Wydawnictwo UJ, Kraków 2004

Klukowski J., Nabiałek I. – Algebra dla studentów, WNT, Warszawa 2005

Kostrikin A. I. – Wstęp do algebry, cz. II: Algebra liniowa, PWN, Warszawa 2004

 

 

Nazwa kursu: ANALIZA MATEMATYCZNA W FIZYCE 1-2

PROGRAM:

Indukcja matematyczna. Rachunek zbiorów. Odwzorowania – ich własności. Elementy topologii w przestrzeniach metrycznych. Ciągi liczbowe. Granica i ciągłość funkcji. Rachunek różniczkowy funkcji jednej zmiennej i funkcji wielu zmiennych. Całka nieoznaczona i całka oznaczona funkcji jednej zmiennej. Zastosowania rachunku całkowego. Szeregi liczbowe. Ciągi i szeregi funkcyjne. Równania różniczkowe zwyczajne i cząstkowe w zakresie niezbędnym dla mechaniki punktów i pól. Zagadnienia graniczne – początkowe, brzegowe. Szeregi i całki Fouriera. Teoria przestrzeni Hilberta. Elementy analizy wektorowej. Funkcje zespolone. Funkcje wielu zmiennych: granice, ciągłość, pochodne, różniczki, ekstrema funkcji wielu zmiennych.  Rachunek całkowy funkcji wielu zmiennych ( całki podwójne i całki potrójne). Całki krzywoliniowe skierowane i niekierowane. Całki powierzchniowe niezorientowane i zorientowane. Ciągi i szeregi funkcyjne, szeregi potęgowe. Szeregi Taylora i Maclaurina. Szeregi trygonometryczne Fouriera. Wybrane zagadnienia teorii pól wektorowych. Twierdzenie Gaussa-  -Ostrogradskiego i   twierdzenie Stokesa w języku teorii pól wektorowych. Wybrane elementy przestrzeni Hilberta ( norma, iloczyn skalarny, przestrzeń liniowa   unormowana). Przestrzenie Banacha.  Funkcje zespolone i transformacje całkowe Fouriera i Laplace’a i ich zastosowania fizyczne.

LITERATURA

PODSTAWOWA

L. Górniewicz, R. L. Ingarden, „Analiza matematyczna dla fizyków”, t. II, PWN, Warszawa 1985

J. Koroński, „Wykłady i ćwiczenia z matematyki”, cz.II, Wydawnictwo PK, Kraków 2005

T.Trajdos, „Matematyka” cz.III, WNT, Warszawa 1993

R. Rudnicki , „Wykłady z analizy matematycznej”, PWN, Warszawa 2001

W. Żakowski, W. Kołodziej, „Matematyka” cz.II, WNT, Warszawa 2000

W. Żakowski, W. Leksiński, „Matematyka” cz.IV, WNT, Warszawa 1995

UZUPEŁNIAJĄCA

W. Krysicki , „Analiza matematyczna w zadaniach”, cz.II, PWN, Warszawa 1999

F. Leja , „Rachunek różniczkowy i całkowy”,  PWN, Warszawa 1979

W. Stankiewicz. „ Zadania z matematyki dla wyższych uczelni technicznych, cz.II, PWN, Warszawa 1980

G. I. Zaporożec, „Metody rozwiązywania zadań z analizy matematycznej”, WNT, Warszawa 1967

 

Nazwa kursu: WPROWADZENIE  DO  PSYCHOLOGII

PROGRAM:

Psychologiczne koncepcje człowieka. Procesy poznawcze, emocjonalne i motywacyjne. Mechanizmy uczenia się. Różnice indywidualne. Osobowość. Stres i radzenie sobie z nim. Relacje interpersonalne. Grupy społeczne. Zachowania prospołeczne i antyspołeczne. Diagnoza psychologiczna. Metody poznawania uczniów  i samego siebie.

Rozumienie roli wiedzy psychologicznej w interakcjach edukacyjnych, umiejętność poznawania innych, zdolność do autorefleksji.

LITERATURA:

PODSTAWOWA

Pilecka W., Rudkowska G., Wrona L. : Podstawy psychologii. Wyd. II (rozdz. I – VIII, XII). Wyd. Nauk. AP, Kraków 2004

Zimbardo P.: Psychologia i życie (fragm.). PWN, Warszawa 2001

UZUPEŁNIAJĄCA

Aronson E., Wilson T., Akert R.M. : Psychologia społeczna, Zysk i S-ka, Poznań 1997

Oatley E., Jenkins J.M. : Zrozumieć emocje. PWN, Warszawa 2003

Pervin L.A. : Psychologia osobowości.  GWP, Gdańsk 2002

Sternberg R.J. : Psychologia  poznawcza.  WSiP Gdańsk 2001

 

 

Nazwa kursu: PODSTAWY MECHANIKI  

PROGRAM:

Mechanika – Podstawowe wielkości fizyczne – pomiar. Międzynarodowy układ jednostek SI. Wektory i wielkości wektorowe w fizyce. Fizyka jako nauka i jej związki z innymi naukami przyrodniczymi oraz naukami z pogranicza nauk przyrodniczych, techniką , filozofią i metodologią nauki. Kryteria klasyfikacji ruchów i klasyfikacja ruchów. Podstawowe pojęcia i wielkości fizyczne opisujące ruch punktu materialnego oraz ruch postępowy bryły sztywnej. Kinematyczny opis ruchów prostoliniowych, jednostajnych i zmiennych oraz ruchów na płaszczyźnie (rzutu poziomego i ukośnego, ruchu po okręgu). Rodzaje i skutki oddziaływań. Oddziaływania w makro- i mikroświecie. Zasady dynamiki Newtona, druga zasada dynamiki dla układu ciał, pojęcie środka masy. Uogólniona postać drugiej zasady dynamiki. Zasada zachowania pędu. Opis ruchu w układach nieinercjalnych. Siły bezwładności. Ruch względem Ziemi. Przyśpieszenie Coriolisa, siła bezwładności Coriolisa. Praca, moc, energia ( praca stałej siły, praca zmiennej siły, praca a zmiana energii). Siły zachowawcze. Zasada zachowania energii mechanicznej. Zderzenia idealnie sprężyste i niesprężyste, centralne i niecentralne. Oddziaływania grawitacyjne ( prawo grawitacji Newtona, masa grawitacyjna a masa bezwładna, siła grawitacji a ciężar ciała, ruchy planet i satelitów, prawa Keplera, I, II i III prędkość kosmiczna. Pole grawitacyjne (pojęcie pola, pole centralne i pole w pobliżu Ziemi, linie pola, wielkości fizyczne opisujące pole (natężenie i potencjał), praca w centralnym polu grawitacyjnym, grawitacyjna energia potencjalna, powierzchnie ekwipotencjalne, superpozycja pól. Elementy szczególnej teorii względności: postulaty STW, względność równoczesności zdarzeń, czas własny zdarzenia, dylatacja czasu, dowody eksperymentalne, względność długości, skrócenie Lorentza, transformacja Lorentza a transformacja Galileusza, relatywistyczna transformacja prędkości, pęd relatywistyczny, energia spoczynkowa ciała, całkowita energia ciała swobodnego, energia kinetyczna, pęd a energia kinetyczna w fizyce relatywistycznej. Energia wiązania, deficyt masy. Ruch obrotowy bryły sztywnej, wielkości fizyczne opisujące ruch obrotowy, analogie między wielkościami opisującymi ruch postępowy i obrotowy, moment bezwładności, twierdzenie Steinera, moment pędu, zasada zachowania momentu pędu toczenie jako złożenie ruchów, energia kinetyczna ciała w ruchu obrotowym. Ruchy drgające. Opis ruchu harmonicznego. Energia potencjalna sprężystości. Ruch wahadła matematycznego i fizycznego. Drgania tłumione. Drgania wymuszone. Rezonans mechaniczny, warunek rezonansu. Fale mechaniczne. Kryteria klasyfikacji i klasyfikacja fal. Pojęcia i wielkości fizyczne opisujące ruch falowy. Równanie fali płaskiej harmonicznej. Odbicie i załamanie fali, zasada Huygensa. Dyfrakcja i interferencja fal. Fale stojące. Równanie fali stojącej. Fale akustyczne. Efekt Dopplera.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Kajtoch C., Fizyczne podstawy nauk przyrodniczych, WNAP, Kraków 2006

UZUPEŁNIAJĄCA

Feynman R. P., Leighton R. B., Sands M., Feynmana Wykłady z fizyki, PWN, Wwa 1970

Resnick R., Halliday D., Fizyka, PWN, Warszawa 2001,

A. K. Wróblewski, J. A. Zakrzewski „Wstęp do fizyki „ tom 1

C. Kittel, W. D. Knight, M. A.Ruderman  “Mechanika”

 

 

Nazwa kursu: ASTRONOMIA Z ASTROFIZYKĄ 

PROGRAM:

Rozwój  poglądów astronomicznych od starożytności do czasów współczesnych. Elementy astronomii sferycznej i praktycznej. Podstawy mechaniki nieba. Główne wyniki badań ciał Układu Słonecznego, metody wyznaczania podstawowych parametrów fizycznych gwiazd i galaktyk, ewolucja materii we Wszechświecie, obserwacyjne podstawy kosmologii, modele Wszechświata

Wyjaśnianie zjawisk obserwowanych na sferze niebieskiej i praw nimi rządzących, posługiwanie się terminologią astronomiczną, ocena aktualnego stanu badań astronomicznych

LITERATURA

PODSTAWOWA

J.M. Kreiner Astronomia z astrofizyką

UZUPEŁNIAJĄCA

F. Shu Galaktyki, gwiazdy,życie

 

Nazwa kursu: TECHNOLOGIA INFORMACYJNA

PROGRAM:

Przedmiot ten jest wprowadzeniem do zagadnień informatyki. Ujmuje on przeglądowo najbardziej istotne zagadnienia dotyczące sprzętu jak i oprogramowania komputerów. Historia techniki obliczeniowej w zarysie. Budowa i działanie komputera: procesor, pamięć operacyjna, urządzania wejścia, zasilanie komputerów. Przegląd oprogramowanie: systemy operacyjne, oprogramowanie w szczególności wprowadzenie do bazy danych. Sieci komputerowe lokalne i rozległe: budowa, usługi sieciowe, sieci bezprzewodowe. Możliwości multimedialne komputerów. Wprowadzenie do języków komputerowych.

Znajomość programowania maszyny Turinga, kodowania binarnego i heksadecymalnego. Znajomość logiki procesorów. Umiejętność posługiwania się różnymi systemami operacyjnymi, instalacji i podstaw administrowania.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Habraken Joe „ABC sieci komputerowych” Helion 2007,

Wróblewski Piotr, „ABC komputera”, Wydanie V, Helion 2007,

Sławik Mirosław,”Internet dla każdego”,Videograf II 2006,

Metzger Piotr,”Anatomia PC”, Wydanie IX, Helion 2007

UZUPEŁNIAJĄCA

Skorupski Andrzej, ”Podstawy budowy i działania komputerów”, wyd. 4, W.K.Ł. 2004

 

 

Nazwa kursu: TECHNIKI OBLICZENIOWE 

PROGRAM:

Znajomość oprogramowania aplikacji pakietu MS Office (Word, Excel, Access, Power-point) i podstawowa praca z bazami danych.

Umiejętności programowania i samodzielnego tworzenia własnych aplikacji użytkownika; korzystania z bardziej zaawansowanych funkcji programu Word, przygotowania danych, wykonywania obliczeń oraz analizy danych przy pomocy programu Excel w szczególności rozwiązywania zadań z fizyki przy pomocy arkusza Excel. Zapoznanie się z bazami danych na przykładzie programu Access, łączenie dokumentów Worda i Excela, Excela i Origin oraz wymiana danych między aplikacjami, tworzenie pokazów programu Power Point, a także ich prezentacja.

LITERATURA PODSTAWOWA

Microsoft Word/Excel/Access/Power point 2002/03 krok po kroku Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza READ ME

 

Nazwa kursu: PSYCHOLOGICZNE PODSTAWY WYCHOWANIA I NAUCZANIA

PROGRAM:

Modele rozwoju człowieka, czynniki rozwoju. Rozwój poznawczy, emocjonalny, moralny i społeczny, kształtowanie się osobowości. Charakterystyka okresów rozwojowych. Stymulowanie rozwoju. Rozwój typowy i nietypowy. Parcjalne i globalne zaburzenia rozwoju. Zaburzenia funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego, uzależnienia. Interakcje między jednostką a jej kontekstem rozwojowym.

Dostosowanie oddziaływań edukacyjnych  do zróżnicowanych możliwości rozwojowych uczniów, rozumienie roli nauczyciela w profilaktyce i terapii zaburzeń.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Pilecka W., Rudkowska G., Wrona L. : Podstawy psychologii. Wyd. II (rozdz. IX-XII, XIV-XV), Wyd. Naukowe AP, Kraków 2004

Dembo M.:  Stosowana psychologia wychowawcza (fragm.),  WSiP Warszawa 19997

Harwas-Napierała B., Trempała J.:  Psychologia rozwoju człowieka. Tom 2 i 3 (fragm.).  PWN, Warszawa 2002

UZUPEŁNIAJĄCA

Brzezińska A. : Społeczna psychologia rozwoju. PWN, Warszawa 2000

Salovey P., Sluyter D.(red.):  Rozwój emocjonalny a inteligencja emocjonalna. Rebis, Poznań 1999

Strelau J. (red.): Psychologia. Tom 3 (rozdz. 48, 49). GWP,  Gdańsk 2000

Vasta R., Haith M.M., Miller S.A.: Psychologia dziecka. WSiP, Warszawa 2004

Wolańczyk T., Kołakowski A., Skotnicka M. : Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci. Bifolium, Lublin 199

 

Nazwa kursu: KONCEPCJE I PRAKTYKI NAUCZANIA

PROGRAM:

Wiedza o głównych nurtach myślenia o szkole oraz szkolnej edukacji; rozumienie warunków sprzyjających efektywności nauczania w klasie szkolnej; wiedza dotycząca uczniów oraz skuteczne motywowanie ich do nauki; znajomość podstawowych elementów procesu nauczania i uczenia się ze szczególnym uwzględnieniem metod stymulujących aktywność uczących się; znajomość zasad i kryteriów wewnątrzszkolnego oraz zewnętrznego systemu oceniania.

Interpretowania i oceny zmian w polskim systemie edukacji; aktywnego uczestniczenia  w procesach edukacyjnych; samodzielnego stosowania różnych strategii wspomagania uczenia się; projektowania narzędzi ewaluacyjnych, uwzględniania wyników oceniania w planowaniu i doskonaleniu pracy; samokształcenia i doskonalenia własnego warsztatu pracy, poprawnej komunikacji w relacji nauczyciel uczeń.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Bereźnicki, Dydaktyka kształcenia ogólnego, Kraków 2004.

L. Cohen, L. Manion, K. Morrison, Wprowadzenie do nauczania, Poznań 2003.

G. Dryden, J. Vos, Rewolucja w uczeniu, Poznań 2003.

M. Harmin, Duch klasy. Jak motywować uczniów do nauki, Warszawa 2004.

I. Kawecki, Wprowadzenie do wiedzy o szkole i nauczaniu, Kraków 2003.

K.Kruszewski, K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Czynności nauczyciela, Wraszawa 1991.

J. Krzyżewska, Aktywizujące metody i techniki w edukacji, Suwałki 2003.

M. Śnieżyński, Sztuka dialogu. Teoretyczne założenia a szkolna rzeczywistość, Kraków 2005.

M. Węglińska, Jak przygotować się do lekcji? Wybór materiałów dydaktycznych, Kraków 1997

UZUPEŁNIAJĄCA

Anderson R., Uczenie się i pamięć, Warszawa 1998.

Arends R., Uczymy się nauczać, Warszawa 1994.

Bruner J. S., W poszukiwaniu teorii nauczania, Warszawa 1994.

Denek K., Kuźniak I., Projektowanie celów kształcenia w reformowanej szkole, Poznań 2001.

K.Kruszewski, K. Konarzewski, Sztuka nauczania. Szkoła, Wraszawa 1991.

Cz. Kupisiewicz, Dydaktyka ogólna, Warszawa 2000

W. Okoń , Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Warszawa 2003

Łuczak B. Niepowodzenia w nauce, Poznań 2000.

Ornstein A., Hunkins T., Program szkolny, założenia, zasady, problematyka, Warszawa 1999.

Pople J., Uczeń trudny – jak go skłonić do nauki, Warszawa 1997.

Putkiewicz E. Proces komunikowania się na lekcji, Warszawa 1990.

Szaran T. Pomiar dydaktyczny, Warszawa 2000.

J. Półturzycki, Dydaktyka dla nauczycieli, Toruń 1999

Śnieżyński M. Dialog edukacyjny, Kraków 2001

Walczak W., Jak oceniać ucznia, Łódź 2001.

 

J. Walker „ Zbiór zadań- Podstawy fizyki”

UZUPEŁNIAJĄCA

A. K. Wróblewski, J. A. Zakrzewski „Wstęp do fizyki „ tom 1

C. Kittel, W. D. Knight, M. A.Ruderman  “Mechanika”

 

 

Nazwa kursu: OPRACOWANIE DANYCH POMIAROWYCH

PROGRAM:

Systematyka niepewności i błędów pomiarowych (niepewności systematyczne i przypadkowe, błędy systematyczne i grube). Błędy pomiarowe (przyczyny błędów, heurystyka unikania błędów). Niepewności pomiarów bezpośrednich. Rozkład Gaussa (wyprowadzenie metodą Hagena). Odchylenie standardowe pojedynczego pomiaru. Poziom ufności. Odchylenie standardowe średniej arytmetycznej. Podstawowe prawo statystycznej teorii pomiarów. Niepewność całkowita pomiaru bezpośredniego. Niepewności pomiarów pośrednich (metoda różniczki zupełnej, metoda logarytmiczna, metoda najmniej korzystnego przypadku). Planowanie pomiarów bezpośrednich i pośrednich. Metoda najmniejszych kwadratów (linearyzacja zależności fizycznych, metoda regresji liniowej, dopasowywanie funkcji do wyników pomiarowych). Prawo przenoszenia niepewności pomiarowych. Współczynnik korelacji. Test zgodności c2 Analiza wymiarowa (wykorzystanie metody analizy wymiarowej przy planowaniu złożonych eksperymentów fizycznych). Metody prezentacji danych pomiarowych (graficzna prezentacja danych pomiarowych, zasady zapisu wyników pomiarów, zastosowanie programów komputerowych do opracowania danych pomiarowych).

LITERATURA

PODSTAWOWA

- Abramowicz H., Jak analizować wyniki pomiarów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992

- Błasiak W., Opracowanie danych pomiarowych i planowanie eksperymentów fizycznych, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1988

- Szydłowski H., Pomiary fizyczne, Podręcznik dla nauczycieli, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977 (i dalsze wydania)

UZUPEŁNIAJĄCA

- Taylor J. R., Wstęp do analizy błędu pomiarowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995

 

 

Nazwa kursu: ARCHITEKTURA KOMPUTERÓW I SYSTEMY OPERACYJNE

PROGRAM:

Architektura a organizacja systemu komputerowego. Poziomy maszynowe – maszyna wirtualna, architektura listy rozkazów Reprezentacja danych i ich struktury w systemach maszynowych. Elementy składowe typowego sprzętu. Zadania, funkcje i ewolucja systemów operacyjnych. Warstwowa budowa systemu. Pojęcia procesu i wątku, stany procesów. Znajomość zagadnień związanych z funkcjonowaniem systemów: zarządzanie oraz sterowanie procesami i wątkami, szeregowanie zadań, zarządzanie pamięcią operacyjną i wirtualną, zarządzanie operacjami we/wy i systemem plików. Podstawowe problemy współbieżności: synchronizacja, wzajemne wykluczenie, impas i zagłodzenie. Modele synchronizacji - ucztujący filozofowie, pisarze-czytelnicy, producent-konsument. Architektura klient-serwer. Budowa oraz działanie systemu Linux i MS-Windows.

Posługiwanie się powłoką graficzną i tekstową w systemie Linux. Konfiguracja systemu Windows i Linux. Zarządzanie usługami systemowymi i systemem plików, personalizacja kont użytkownika w obu systemach. Rekompilacja jądra Linux-a. Korzystanie z urządzeń zewnętrznych. Aktualizowanie i konserwacja systemu operacyjnego. Zapewnienie bezpieczeństwa systemu.

Literatura podstawowa

William Stallings, "Systemy operacyjne Struktura i zasady budowy", Mikom 2006

William Stallings, "Organizacja i architektura systemu komputerowego" WNT 2003 (Wyd III)

G. Gagne, P. B. Galvin, A. Silberschatz, "Podstawy systemów operacyjnych" Wyd VII, WNT 2006

L. Null, J. Lobur, "Struktura organizacyjna i architektura systemów komputerowych", Helion 2004

P. Czarny, "Ubuntu Linux - Ćwiczenia", Helion 2006

D. Mendrala, M Szeliga, M. Świątelski "ABC systemu Windows XP PL". Wydanie II Helion 2006

Literatura uzupełniająca

P. Metzger "Anatomia PC", Helion 2005 (Wyd. IX)

William Stallings, "Organizacja i architektura systemu komputerowego. Projektowanie systemu a jego wydajność" WNT 2003

J. Biernat "Architektura komputerów", Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2005 (Wyd IV)

M. Pancewicz, "Po prostu Windows Me", Helion 2001.

Sz. Sczepankowski, "Optymalizacja Windows XP", HELP 2005

D. Pogue, C. Zacker, L.J. Zacker, "Windows XP Pro. Nieoficjalny podręcznik", Helion 2005

B.M. Hill, J. Bacon, C. Burger, J. Jesse, I. Krstić , "Ubuntu. Oficjalny podręcznik", Helion 2007

P. Czarny, "Linux. Kurs", Helion 2004.

A. Podstawczyński, "Linux. Praktyczne rozwiązania", Helion 2000.

R. J. Hantanon, "Bezpieczeństwo systemu Linux", Mikom 2002.

B. Ward, "Linux. Rozwiązywanie problemów", Mikom 2001.

 

 

Nazwa kursu: KONCEPCJE I PRAKTYKI WYCHOWANIA

PROGRAM:

Wychowanie jako zjawisko społeczne i składnik kultury. Teorie wychowania w kontekście refleksji nad wychowaniem. Koncepcje człowieka a cele wychowania. Wartości                    w wychowaniu. Struktura i dynamika procesu wychowania. Zasady, metody, formy, techniki     i środki wychowania. Zadania wychowawcy klasy. Konstruowanie programów wychowawczych. Problemy i trudności wychowawcze. Praca wychowawcza z uczniem           o specjalnych potrzebach edukacyjnych i jego rodziną.

Rozumienie pojęć ułatwiających identyfikację i opis zjawisk wychowawczych; wiązanie wychowania z procesami społecznymi; przewidywanie, modelowanie, ocenianie i modyfikowanie procesów i sytuacji wychowawczych; rozwiązywanie problemów wychowawczych; projektowanie działań wychowawczych w środowisku szkolnym                  i pozaszkolnym.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Śliwerski B. (red.), Pedagogika t. 1, Gdańsk 2006.

Speck O., Być nauczycielem. Gdańsk 2005.

Łobocki M., Teoria wychowania w zarysie. Kraków 2003.

Dudzikowa M., Czerepaniak-Walczak M. (red.), Wychowanie -  pojęcia, procesy, konteksty. Gdańsk 2007.

Śliwerski B., Program wychowawczy szkoły. Warszawa 2001.

Brezinka W., Wychowanie i pedagogika w dobie przemian kulturowych. Kraków 2005.

UZUPEŁNIAJĄCA

Sokołowska-Dzioba T. (red.), Kształtowanie umiejętności wychowawczych. Lublin 2002.

Łobocki M., Wychowanie moralne w zarysie. Kraków 2002.

Danielewska J., Agresja u dzieci – szkoła porozumienia. Warszawa 2002.

Edwards C. H., Dyscyplina i kierowanie klasą. Warszawa 2006.

Robertson J., Jak zapewnić dyscyplinę, ład i uwagę w klasie. Warszawa 1998.

Faber A., Mazlish E., Jak mówić żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Poznań 2002.

Elliott J., Place M., Dzieci i młodzież w kłopocie. Warszawa 2000.

McWhirter J. J. i inni, Zagrożona młodzież. Warszawa 2001.

 

Nazwa kursu: TERMODYNAMIKA

Opis makroskopowy i mikroskopowy układu termodynamicznego; parametry makroskopowe, stan równowagi termodynamicznej, pojęcie stanu makroskopowego oraz mikrostanu, fluktuacje statystyczne. Rozkłady statystyczne: rozkład mikrokanoniczny, kanoniczny i wielki rozkład kanoniczny.  Podstawowe pojęcia termodynamiki fenomenologicznej: temperatura, energia wewnętrzna, praca, ciepło, entropia, potencjały termodynamiczne. Procesy rzeczywiste i procesy kwazistatyczne. Procesy odwracalne i nieodwracalne.  Zasady termodynamiki. Makroskopowe cechy materii a jej mikroskopowa budowa; gaz, ciecz, cało stałe. Model gazu doskonałego a modele gazów rzeczywistych. Przemiany fazowe i ich mikroskopowa interpretacja.

LITERATURA PODSTAWOWA

D. Holliday, R. Resnick, J. Walker, Podstawy Fizyki t.2; Sz.

Szczeniowski, Fizyka Doświadczalna cz.II; A.N. Matwiejew, Fizyka cząsteczkowa;

R.Hołys, A. Poniewierski, A. Ciach, Termodynamika dla chemików, fizyków, inżynierów;

F. Reif, Fizyka Statystyczna.

 

Nazwa kursu: PODSTAWY OPTYKI i FIZYKI WSPÓŁCZESNEJ  

PROGRAM:

Prawa Snella. Zasada Fermata. Zasada Huyghensa-Fresnela. Zwierciadła  i soczewki. Przyrządy optyczne (lupa, luneta, mikroskop). Wady soczewek. Bieg promieni w ośrodkach anizotropowych optycznie. Wyznaczanie prędkości światła. Równanie fali. Promieniowanie drgającego ładunku elektrycznego. Oddziaływanie fali elektromagnetycznej z materią. Równanie dyspersyjne. Równania Fresnela. Zjawiska optyczne w atmosferze. Interferencja światła. Doświadczenie Younga. Interferencja na cienkich warstwach. Pierścienie Newtona. Interferometry. Spójność światła. Spójność światła, a widzialność prążków interferencyjnych. Polaryzacja światła. Ćwierćfalówka. Elastooptyka. Aktywność optyczna. Polarymetry. Efekt Kerra. Efekt Faraday’a. Strefy Fresnela. Soczewka Fresnela. Soczewka strefowa Fresnela. Dyfrakcja na krawędzi. Dyfrakcja na szczelinie. Dyfrakcja Fresnela i dyfrakcja Fraunhofera. Zjawisko fotoelektryczne. Zjawisko Comptona. Dualizm korpuskularno-falowy. Promieniowanie ciała doskonale czarnego. Prawo Wiena. Wzór Plancka. Prawo Stefana Bolzmanna. Lasery. Wybrane zagadnienia optyki nieliniowej. Umiejętność opisu torów promieni świetlnych na podstawie  praw Snella, zasady Huyghensa oraz zasady Fermata. Umiejętność konstrukcji oraz opisu właściwości obrazów w prostych układach optycznych złożonych ze zwierciadeł i soczewek.  Opis biegu promieni świetlnych w ośrodku anizotropowym optycznie. Wyjaśnienie  przyczyn powstawania miraży. Wyjaśnienie idei historycznych metod wyznaczenia prędkości światła (Römera, Bradley’a, Fizeau, Foucaulta, Michelsona). Opis promieniowania drgającego ładunku. Wyprowadzenie oraz interpretacja równania dyspersyjnego. Interpretacja zespolonego współczynnika załamania światła. Wyjaśnienie mechanizmu rozpraszania światła. Wyjaśnienie zjawiska powstania tęczy na podstawie teorii geometrycznej oraz teorii falowej. Wyjaśnienie przyczyn powstawania zjawiska halo. Wyjaśnienie przyczyny błękitu nieba. Umiejętność opisu interferencji światła (opis trygonometryczny, wektorowy, zespolony). Opisanie interferencji odbiciowej i transmisyjnej na cienkich warstwach. Wyjaśnienie przyczyn powstawania pierścieni Newtona. Omówienie ogólnych zasad działania podstawowych rodzajów interferometrów. Wyjaśnienie pojęcia  spójności czasowej  i przestrzennej światła. Opis rodzajów polaryzacji światła. Omówienie sposobów polaryzacji światła. Wyjaśnienie zasady działania ćwierćfalówki. Wyjaśnienie zasady działania polarymetru. Wyjaśnienie przyczyn zjawiska dwójłomności wymuszonej. Wyjaśnienie pojęcia strefy Fresnela. Omówienie działania soczewki Fresnela. Opisanie i wyjaśnienie zjawisko dyfrakcji na krawędzi metodą spiral Cornu. Opisanie i wyjaśnienie zjawiska dyfrakcji na szczelinie. Umiejętność rozróżniania dyfrakcji Fresnela i Fraunhofera. Wyjaśnienie istoty zjawiska fotoelektrycznego. Wyjaśnienie istoty zjawiska Comptona. Wyjaśnienie przyczyny „katastrofy ultrafioletowej”. Wyjaśnienie zasady działania lasera.

LITERATURA

PODSTAWOWA

Feynman R., Leighton R., Sands M., Feynmana wykłady z fizyki, tom I, cz.2, PWN, Warszawa 1971 lub dalsze wznowienia.

Mayer-Anrenndt  J.R., Wstęp do optyki, PWN, Warszawa 1979.

Saweliew I.W., Kurs fizyki, tom 2 i 3, PWN, Warszawa 1989.

Nowak j., Zając M., Optyka, kurs elementarny, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1998

UZUPEŁNIAJĄCA

Bulat W., Zjawiska optyczne w przyrodzie., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1984.

Feynman R., OED. Osobliwa teoria światła i materii, PIW, Warszawa 1992.

Ginter J., Fizyka Fal, PWN, Warszawa 1993.

Hecht E., Optics, Addison-Wesley Publishing Company 1987.

Kaczmarek F., Wstęp do fizyki laserów, PWN, Warszawa 1979.

Płochocki Z., Co to jest światło, Wydawnictwo Komunikacji i  Łączności, Warszawa 1987.

[Piek76} Piekara A.H., Nowe oblicze optyki, PWN, Warszawa 1976 i dalsze.

 

 

Nazwa kursu: PRACOWANIA ASTRONOMICZNA

PROGRAM:

Podstawowe zjawiska astronomiczne i obiekty niebieskie,  wykorzystanie zagadnień astronomicznych w nauczaniu fizyki z astronomią i w aktywiazacji ucznia i pobudzenia zainteresowań naukami ścisłymi, praktyczne zastosowanie metod opracowania danych pomiarowych

Prowadzenia i interpretacji prostych obserwacji astronomicznych, posługiwanie się instrumentami astronomicznymi, korzystanie z kalendarzy, atlasów i efemeryd astronomicznych,

LITERATURA

PODSTAWOWA

J.M Kreiner: „Astronomia z Astrofizyką”

UZUPEŁNIAJĄCA

E.Rybka: „Astronomia Ogólna”

D.Levy: Niebo – poradnik użytkownika
A.Branicki: Obserwacje i pomiary astronomiczne

 

 

Nazwa kursu: LABORATORIUM FIZYCZNE 1-2

PROGRAM:

Eksperymenty zakresu wybranych 4 działów fizyki: mechaniki, fizyki cząsteczkowej, stałego i zmiennego prądu elektrycznego oraz wybranych zagadnień fizyki współczesnej. Umiejętności wykorzystania ww. wiedzy do wyznaczania wielkości fizycznych, opracowania danych i ich niepewności pomiarowych oraz przeprowadzenia dyskusji uzyskanych wyników i stosowanej metodyki pomiarowej. Metody pomiarowe z zakresu fizyki klasycznej – także z zastosowaniem technik elektronicznych i komputerowego wspomagania eksperymentu. Planowanie pomiarów, budowa układów pomiarowych, wykonanie pomiarów, ocena niepewności pomiarów. Efekty kształcenia – umiejętności i kompetencje: przeprowadzania prostych pomiarów fizycznych; stosowania metodyki pomiarów fizycznych; analizy danych pomiarowych; prezentacji oraz interpretacji wyników pomiarów.

LITERATURA

PODSTAWOWA

pod red. Kajtoch C., I Pracownia Fizyczna, WNAP, Kraków 2007

UZUPEŁNIAJĄCA

T. Dryński, Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki, PWN, Wwa 1967

 

 

Nazwa kursu: JĘZYKI I TECHNIKI PROGRAMOWANIA

PROGRAM:

Kurs wysokopoziomowego języka programowania C++ z elementami algorytmiki i struktur danych. Umiejętność programowania proceduralnego i obiektowego, rozwiązywania problemów algorytmicznych z wykorzystaniem języka C++, stosowania różnych struktur danych.

LITERATURA

PODSTAWOWA

J. Grębosz, Symfonia C ++ Standard, Wydawnictwo Editions 2000 Kraków, 2006

UZUPEŁNIAJĄCA

B. Eckel, Thinking in C++, Helion, 2002

B. Stroustrup, Język C++, WNT, 2002

B. Kernighan, D. Ritchie, Język ANSI C, WNT, 2004

 

Nazwa kursu: SIECI KOMPUTEROWE

PROGRAM:

Terminologia związana z sieciami komputerowymi, warstwy. Topologie sieci (logiczne, fizyczne), z naciskiem na topologie w sieciach Ethernet, bezprzewodowych i P2P. Cechy różnych topologii. Osprzęt sieciowy. Adresy sprzętowe (MAC) i logiczne (IP); podsieci; przydział adresów i usługi ARP, DHCP, DNS. Adresy URL i domeny. Routowanie, problemy związane z routowaniem i ich rozwiązania. Protokoły sieciowe, w tym protokół HTTP i inne związane z Internetem i WWW. Zdalne usługi sieciowe (VNC, RDP, NFS itp). Bezpieczeństwo w sieci, szyfrowanie, klucze, SSL. Specyfika sieci bezprzewodowych i sieci typu GRID. Budowa i konfiguracja sieci w domu, małej firmie czy szkole; zabezpieczenie danych w sieci;  Korzystanie z zasobów i usług sieciowych. Radzenie sobie z typowymi problemami w sieci.

 

 

Nazwa kursu: PROGRAMOWANIE APLIKACJI INTERNETOWYCH

PROGRAM:

Projektowanie, tworzenie i konfiguracja aplikacji internetowych korzystając z systemów LAMP, z języków HTML, XML, PHP, JavaScript i innych oraz  z metod CGI, SSI, SSL. Bezpieczeństwo, prywatność danych osobowych, szyfrowanie połączeń. Budowa lub rozwój aplikacji internetowej w ramach pracy zespołowej. Projektowanie, tworzenie i konfiguracja aplikacji internetowych korzystając z systemów LAMP, z języków HTML, XML, PHP, JavaScript i innych oraz  z metod CGI, SSI, SSL. Bezpieczeństwo, prywatność danych osobowych, szyfrowanie połączeń. Budowa lub rozwój aplikacji internetowej w ramach pracy zespołowej.

Obecnie w wielu wypadkach nie wystarczają już statyczne strony internetowe. Ilość i poziom złożoności informacji przekazywanej przez Internet wymaga stron dynamicznych, mogących reagować na wymagania użytkowników-internautów i odpowiednio selekcjonować i przetwarzać te informacje. Takie strony dynamiczne nazywa się aplikacjami internetowymi, i buduje się korzystając równocześnie z kilku różnych technologii informatycznych: baz danych (typowo z rodziny SQL), języków oznaczenia informacji (np. HTML, XML, XHTML), języków programowania (np. PHP, Perl, Java, JavaScript), języków prezentacji (CSS), szyfrowania danych (SSL), serwera WWW (np. Apache) itd.

Podczas wykładów i ćwiczeń, studenci zapoznają się z zagadnieniami  związanymi z projektowaniem i tworzeniem takich aplikacji. Nauczą się programowania w wyżej wymienionych językach, wyszukiwania informacji w bazach danych oraz zasad bezpieczeństwa i prywatności danych, programowania obiektowego, zasad takich jak rozdzielenia danych od systemów przetwarzania i prezentacji. Będą mieli możliwość zbadania konfiguracji systemów pomocniczych takich jak serwer WWW czy bazę danych MySQL.

Programowanie aplikacji internetowych jest zagadnieniem zaawansowanym. Zajęcia te z konieczności zakładają pomyślne zaliczenie wcześniejszych kursów o programowaniu i bazach danych, i będą tą wiedze rozwijały w aspekcie praktycznym.

Praca nad aplikacjami internetowymi rzadko jest pracą indywidualną. W związku z tym studenci będą pracowali w małych zespołach, ucząć się w ten sposób wspólnego rozwiązywania problemów. Podczas ćwiczeń zespoły będą miały wyznaczone zadania, projektując, tworząc lub rozwijając elementy wyznaczonej aplikacji internetowej korzystając z języków i wiedzy wymienionej powyżej.  Kolejne zadania będą wymagały osiągnięcia pewnego poziomu biegłości w posługiwaniu się tymi językami i systemami. W wyniku ćwiczeń studenci będą posiadali umiejętności i wiedze potrzebne do pracy nad aplikacjami internetowymi w dowolnym środowisku pracy.

LITERATURA:

l        HTML i XHTML. Leksykon kieszonkowy
Autor: Jennifer Niederst Robbins
Data wydania: 09/2006
Tłumaczenie: Grzegorz Werner
ISBN: 83-246-0633-5

l        CSS. Leksykon kieszonkowy
Autor: Eric A. Meyer
Data wydania: 08/2007
Tłumaczenie: Łukasz Schmidt
ISBN: 978-83-246-1090-7

l        MySQL. Leksykon kieszonkowy. II wydanie
Autor: George Reese
Data wydania: 12/2007
Tłumaczenie: Tomasz Żmijewski
ISBN: 978-83-246-1385-4

l        AJAX i PHP. Tworzenie interaktywnych aplikacji internetowych
Autorzy: Cristian Darie, Bogdan Brinzarea, Filip Cherecheş-Toşa, Mihai Bucica
Tłumaczenie: Julia Malinowska
ISBN: 83-246-0644-0

l        PHP, MySQL i Apache dla każdego. Wydanie III
Autor: Julie C. Meloni
Tłumaczenie: Jarosław Dobrzański na podstawie PHP, MySQL i Apache dla każdego. Wydanie II w tłumaczeniu Adama Byrtka i Jarosława Dobrzańskiego
ISBN: 978-83-246-0773-0

l        PHP i MySQL. Tworzenie aplikacji WWW
Autor: Marc Wandschneider
Data wydania: 06/2006
Tłumaczenie: Jarosław Dobrzański, Radosław Meryk
ISBN: 83-246-0323-9

l        PHP i MySQL. Tworzenie stron WWW. Vademecum profesjonalisty. Wydanie trzecie
Autorzy: Luke Welling, Laura Thomson
Data wydania: 02/2005
Tłumaczenie: Paweł Gonera, Daniel Kaczmarek
ISBN: 83-7361-784-1

 

 

Nazwa kursu: METODY NUMERYCZNE

PROGRAM:

Podstawy programowania w języku Fortran-95, teoria iteracji, całkowanie równań różniczkowych, minimalizacja funkcjonałów, obliczanie prostych funkcji falowych, funkcje specjalne, rozwiązywanie równań i ich układów, zapisywanie wyników do plików graficznych, pisanie programów, dokumentacja programów, pisanie interfejsów do obsługi eksperymentu

Kurs nie wymaga studiowania dodatkowej literatury poza dokumentacją języka programowania.

 

 

 

Nazwa kursu: PROJEKT INFORMATYCZNY

Program:

Projektowanie i stworzenie systemu informatycznego korzystając z wiedzy o sieciach komputerowych i programowaniu; praca w zespole. Budowa lub rozwój złożonej aplikacji  w ramach pracy zespołowej. Wykonanie konkretnych zadań praktycznych pod nadzorem prowadzącego; wykazanie umiejętności samodzielnego rozwiązania zagadnień teoretycznych,

 

 

Nazwa kursu: METODY MATEMATYCZNE FIZYKI

Program:

Wykład „metody matematyczne fizyki i” rozpoczyna się od omówienia podstawowych pojęć przestrzeni liniowych: liniowa zależność i niezależność wektorów, baza i wymiar przestrzeni liniowej, transformacje składowych wektora i wektorów bazowych, orientacja bazy, prostoliniowe i krzywoli-niowe układy współrzędnych. Bardziej zaawansowane problemy to:

Odwzorowania liniowe (homomorfizmy): reprezentacja macierzowa przestrzeni homomorfizmów, jądro (kerl) i obraz homomorfizmu (iml), twierdzenie o wymiarach: dim kerl + dim iml = dimv, monomorfizmy, epimorfizmy i izomorfizmy.

Przestrzeń dualna vd (form liniowych): izomorfizm wektorów i form, notacja bra(c)ketowa diraca, baza dualna, tożsamość parsevala.

Operatory liniowe: reprezentacja macierzowa operatorów, równanie własne operatora, niezmienniki (wyznacznik, ślad), algebra operatorów, diagonalizowalność.

Tensory i pola tensorowe: prawo transformacji składowych tensora przy zmianie bazy (walencje ko- i kontrawariantne), dodawanie i mnożenie tensorów, symetryzacja, alternacja i kontrakcja, przykłady tensora napięć sprężystych i momentu bezwładności.

Synteza nowych treści programowych z wiedzą nabytą wcześniej, samodzielność myślenia, umiejętność rozumowania abstrakcyjnego.

 

 

 

Nazwa kursu: BAZY DANYCH

PROGRAM:

Modelowanie danych. Model relacyjny – diagramy związków encji, związki i zależności funkcyjne pomiędzy encjami. Postulaty Codda. Postacie normalne i normalizacja baz danych. Systemy zarządzania bazą danych. Oprogramowanie serwera, serwer MySQL.
Język zapytań SQL. Transakcje. Zanurzanie zapytań w językach programowania. Strategie zapytań rozproszonych. Dostęp do bazy przez HTTP, elementy języka PHP

Przygotowanie poprawnego schematu relacyjnej bazy danych. Tworzenie zapytań w SQL. Obsługa i administracja RDMS z interfejsem graficznym. Administracja i zarządzanie serwerem MySQL oraz korzystanie z bazy danych z poziomu terminala tekstowego. Umiejętność stworzenia prostej aplikacji bazodanowej z poziomu MS-Acces, Open Base. Umiejętność stworzenia strony WWW z obsługą bazy danych przy wykorzystaniu metody POST, GET lub języka PHP.

LITERATURA PODSTAWOWA

M. Whitehorn, B. Marklyn, „Relacyjne bazy danych” Helion 2003

J. Petersen „Wprowadzenie do baz danych”  Helion 2003

M. Szeliga „ABC języka SQL” Helion 2001

M. Davis, J. Phillips „PHP i MySQL. Wprowadzenie” , Helion 2007

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

M. J. Hernandez „Bazy danych dla zwykłych śmiertelników” Mikom 2004 (Wydanie III)

C. J. Date „Relacyjne bazy danych dla praktyków” Helion 2005

S. Banachowski, A. Chądzyńska, K. Matajewski „Relacyjne bazy danych. Wykłady i ćwiczenia”  PJWSTK 2004

Ch. E. Brown „Access. Programowanie w VBA” Mikom 2004

C.N. Prague, M.R. Irwin, J. Reardon " Access 2003 PL. Biblia"  Helion 2004

Ramez Elmasri, Shamkant B. Navathe „Wprowadzenie do systemów baz danych” Helion 2005

Marcin Szeliga „ABC języka SQL”  Helion 2001

L. Ullman „MySQL. Szybki start” Helion 2003

M. Nowakowski „MySQL. Ćwiczenia” Helion 2002

P. Dubois „MySQL. Opis języka” Helion 2005

M. Grochala "Java aplikacje bazodanowe". Wydanie II Helion 2001

J. Gerner, M. L. Owens, E. Naramore, M. Warden „Linux, Apache, MySQL i PHP. Zaawansowane programowanie” Helion 2006

Ł. Sosna  „101 porad. PHP i MySQL” Mikom 2005

J. L. Harrington „Obiektowe bazy danych” Mikom 2001

 

 

 

Nazwa kursu: PODSTAWY MECHANIKI KWANTOWEJ

PROGRAM:

Przykłady układów kwantowych i ich własności. Interferencja amplitud prawdopodobieństwa. Funkcja falowa.  Zasada superpozycji. Równanie Schrödingera dla cząstki prostej poruszającej się w przestrzeni i postać ogólna tego równania dla dowolnego (nierelatywistycznego) układu kwantowego. Własności funkcji falowych. Probabilistyczna interpretacja funkcji falowej. Równanie ciągłości. Jednowymiarowe równanie Schrödingera i jego rozwiązania dla  kilku prostych układów. Ogólna struktura przestrzeni stanów dowolnego układu kwantowego – notacja Diraca. Stany własne układu kwantowego związane z wynikami pomiarów. Pojęcie zupełnego układu wektorów stanu. Prawdopodobieństwo uzyskania danego wyniku. Postulat redukcji wektora stanu. Obserwable i ich podstawowe własności. Statystyczne charakterystyki obserwabli. Obserwable zgodne – równocześnie mierzalne. Zupełny układ obserwabli zgodnych. Pojęcie reprezentacji w mechanice kwantowej. Komutator i relacje nieoznaczoności. Bra-wektory własne położenia i pędu. Reprezentacje położeniowa i pędowa. Widmo ciągłe. Ogólne równanie Schrödingera – ewolucja czasowa wektora stanu. Zapoznanie studentów z elementarnymi zjawiskami kwantowymi, podstawami formalizmu matematycznego mechaniki kwantowej  oraz wypracowanie sprawności rachunkowej przy rozwiązywaniu problemów kwantowomechanicznych.

LITERATURA PODSTAWOWA

Iwo Białynicki – Birula, Marek Cieplak, Jerzy Kamiński „Teoria kwantów”,

Stanisław Szpikowski „Podstawy mechaniki kwantowej”,

Feynmana wykłady z fizyki Tom III.,

Bronisław Średniawa „Mechanika kwantowa”,

Kacper Zalewski „Wykłady z nierelatywistycznej mechaniki kwantowej”,

L. W. Tarasow „Podstawy mechaniki kwantowej”,

Anthony Sudbery „Quantum mechanics and the particle of nature”,

P. A. M. Dirac „The Principles of Quantum Mechanics”,

David J. Griffiths „Introduction to Quantum Mechanics”.

 

 

 

Nazwa kursu: MECHANIKA TEORETYCZNA I RELATYWISTYCZNA

PROGRAM:

Znajomość praw, zagadnień oraz pojęć z zakresu mechaniki klasycznej. Znajomość opisu układu mechanicznego w sformułowaniu Newtona. Znajomość zasady d’Alemberta.

Umiejętność zapisu równań Newtona w układach nieinercjalnych, rozwiązywania zagadnień jednowymiarowych w polu sił potencjalnych,  analizy zagadnień wielowymiarowych, zastosowania zasady d”Alemberta. Szczególna teoria względności.

LITERATURA

PODSTAWOWA

1. Stefański K.”Wstęp do mechaniki klasycznej”,

2. W.Rubinowicz, W.Królikowski „Mechanika teoretyczna”

UZUPEŁNIAJĄCA

3. Greiner W. „Classical Mechanics. Systems of Particles and Hamiltonian dynamice”

 

 

Nazwa kursu: BUDOWA MATERII

PROGRAM:

zjawiska wskazujące na konieczność posługiwania się mechaniką kwantową, podstawy mechaniki kwantowej, funkcje falowe, spin fermionu i bozonu, zasada Pauliego, statystyka BE i FD, budowa atomu, elementarne wiadomości o cząstkach elementarnych i jądrach atomowych, rodzaje sił fundamentalnych, gaz fermionowy, budowa ciała stałego, stałe sprężyste i fonony, tunelowanie, elementarne rozumienie zjawisk kwantowych

 

Nazwa kursu: FIZYKA STATYSTYCZNA

PROGRAM:

Zasady opisu procesów nierównowagowych, przewodnictwo cieplne, dyfuzja, osmoza.

Umiejętność opisu zjawisk i procesów makroskopowych na gruncie termodynamiki fenomenologicznej i fizyki cząsteczkowej. Podstawowe zagadnienia fizyki statystycznej. Rozumienie podstawowych pojęć i zależności termodynamicznych oraz ich związków  z mikroskopową budową materii. Rozwiązywanie prostych problemów fizycznych z zakresu termodynamiki klasycznej z wykorzystaniem modeli fizycznych oraz odpowiedniego aparatu matematycznego.

LITERATURA PODSTAWOWA

D. Holliday, R. Resnick, J. Walker, Podstawy Fizyki t.2; Sz.

Szczeniowski, Fizyka Doświadczalna cz.II; A.N. Matwiejew, Fizyka cząsteczkowa;

R.Hołys, A. Poniewierski, A. Ciach, Termodynamika dla chemików, fizyków, inżynierów;

F. Reif, Fizyka Statystyczna.

 

 

Nazwa kursu: LABORATORIUM FIZYCZNE 3

PROGRAM:

Zapoznanie się z wybranymi zagadnieniami w zakresie Fizyki fazy skondensowanej, Fizyki jądrowej i optyki jak również ze współczesnymi kierunkami i technikami badań oraz z aparaturą pomiarową w tym współpracującą z komputerem (sterowanie eksperymentem i gromadzenie danych).

Samodzielna praca doświadczalna (zaprojektowanie eksperymentu, opracowanie i analiza otrzymanych wyników pomiarowych przy użyciu metod komputerowych)

LITERATURA

PODSTAWOWA

1. II Pracownia Fizyczna, WN AP, Kraków 2000

2. Sz. Szczeniowski - Fizyka doświadczalna, cz.I – VI,    PWN, W-wa 1980.

3. I.W.Sawieliew - Kurs fizyki, t.1-3, PWN, W-wa 1989

UZUPEŁNIAJĄCA:

http://www.ap.krakow.pl/fiz/prac2/

 

 

Programy lektoratów języków obcych

 

Programy wychowania fizycznego

 

 

Nazwa kursu: SEMINARIUM DYPLOMOWE

PROGRAM:

Przygotowanie do obrony pracy dyplomowej i egzaminu dyplomowego. Wiedza dotycząca zagadnień poruszanych na egzaminie dyplomowym. Umiejętność prezentacji wyników własnej pracy dyplomowej, dyskusji na temat jej założeń, treści, metodologii postępowania badawczego (o ile praca miała charakter badawczy) itp. Umiejętność rzeczowego formułowania odpowiedzi na stawiane pytania, reagowania na wątpliwości oraz umiejętność dyskusji.