Urozmaiconą linię brzegową Wigier widać w całej okazałości dopiero z wieży zegarowej pokamedulskiego zespołu klasztornego na Półwyspie Jeziornym. Przecież "wingrus" w języku Jaćwingów (dawnych mieszkańców tej ziemi) znaczy "kręty". (październik 1995r.)
Suchar Wielki - dystroficzne jezioro Wigierskiego PN - urzeka swoim niepowtarzalnym pięknem. Brązowe wody zawierają tyle kwasów humusowych, że uniemożliwiają życie rybom. Na taflę jeziora narasta mszysty konierzec - pło torfowe poprzerastane bagnem zwyczajnym, borówką pijanicą i rosiczką okrągłolistną. Pło ugina się pod nogami niczym łóżko wodne... Bezpiecznie mogą czuć się tutaj jedynie bobry... Przetransportowały cięte pnie brzózek z odległej o 100m polanki... Ostatnie jesienne promienie słońca liżą ubogą roślinność na brzegach Sucharu i przeglądający się w jego wodach bór bagienny. (wrzesień 1995r.)
Żeremie bobrów nad Sucharem Wielkim w Wigierskim PN. Żeremia zbudowane sąz gałęzi i gliny. U góry widoczny jest świeżo poszerzony komin wentylacyjny. W bezpośrednim otoczeniu żeremia liczne nory wyryte w skarpie. (październik 1995r.)
Zgryz bobrowy czyli świeżo ostrugany przez bobry pień brzozy. Być może skończą pracę dzisiejszej nocy... Oderwane fragmenty drewna świadczą o sile siekaczy bobrów... (wrzesień 1995r.)
Powrót do poprzedniej strony
Statystyka odwiedzin