O sporcie pisze Czesław Michalski 

O sporcie pisze Czesław Michalski

Wśród nauczycieli wychowania fizycznego, wieloletnich trenerów sekcji sportowych Klubu Uczelnianego AZS, którzy w czerwcu 2001 roku odeszli na zasłużoną emeryturę, są Wiesław Badura i Janusz Mendiuk. W tym numerze przedstawiamy ich osiągnięcia sportowe. Prezentujemy także sylwetki Lucjana Schimscheinera, czołowego koszykarza klubu, podopiecznego trenera W. Badury, oraz utalentowanego lekkoatletę Przemysława Dragona, przedstawiciela młodego pokolenia

Wiesław Franciszek Badura urodził się 28 czerwca 1936 r. w Pozowicach w powiecie krakowskim. Po ukończeniu Liceum Pedagogicznego uczył w szkołach podstawowych nr 21, 31, 36 w Krakowie. Następnie rozpoczął studia w krakowskiej Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego, które ukończył w 1960 roku uzyskując tytuł magistra wychowania fizycznego na podstawie pracy Zasada poglądowości w nauczaniu wychowania fizycznego. Po studiach pracował przez rok jako nauczyciel wychowania fizycznego w Zakładzie Wychowawczym dla Dzieci Głuchych, a następnie w Szkole Podstawowej nr 91 w Nowej Hucie. Doceniając jego wysokie kwalifikacje zaproponowano mu prowadzenie zajęć z metodyki wychowania fizycznego w Studium Nauczycielskim nr 1 i 2 w Krakowie. W 1969 roku rozpoczął pracę nauczyciela wychowania fizycznego w Studium Wychowania Fizycznego i Sportu w ówczesnej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Pełnił w nim szereg odpowiedzialnych funkcji, m. in. zastępcy kierownika Studium WFiS (1977-1982, 1984-1991) oraz kierownika Studium (1982-1984). W czasie swojej długoletniej pracy w Studium wiele uwagi poświęcał sprawom wychowawczym młodzieży akademickiej, należał do tego grona pracowników, którym zależało na umasowieniu sportu wśród młodzieży. Sam zresztą w latach 1950-1954 zaczynał uprawiać sport w krakowskiej "Wiśle" pod kierunkiem znanego szkoleniowca lekkiej atletyki Włodzimierza Puzio, startując w biegach przez płotki i na średnich dystansach. W czasie pracy trenerskiej w Klubie Uczelnianym AZS wychował wielu zawodników piłki koszykowej i tenisa stołowego. Największe sukcesy pod jego kierunkiem odnieśli tenisiści stołowi zdobywając w Mistrzostwach Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych i Filii Uniwersytetów srebrne medale w turnieju drużynowym (Kielce 1973) oraz akademickie mistrzostwo Krakowa w 1973 r.
Żona Barbara z zawodu farmaceutka, dwoje dzieci: córka Joanna i syn Paweł.

Janusz Mendiuk urodził się 22 lutego 1936 roku w Zborowie na byłych kresach wschodnich. Syn Eliasza Mendiuka, oficera Wojska Polskiego i Policji Państwowej, więźnia obozów w Ostaszkowie i Twerze, rozstrzelanego w 1940 roku przez NKWD i pochowanego we wspólnej mogile w Miednoje. Szkołę podstawową ukończył w Miejscu Piastowym, naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym w Krośnie. Studia wyższe rozpoczął w 1956 roku na wydziale nauczycielskim krakowskiej Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego. Dyplom magistra wychowania fizycznego uzyskał 23 lutego 1961 roku na podstawie rozprawy z antropologii Skoczność według wskaźnika Pingeta. Po ukończeniu studiów odbywał służbę wojskową w VI Pomorskiej Dywizji Powietrzno-Desantowej jako podporucznik WP i instruktor wychowania fizycznego. W latach 1961-1974 był nauczycielem wychowania fizycznego w XIII Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie, a od 1975 roku w Studium Wychowania Fizycznego Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Karierę sportową rozpoczynał jako junior sekcji sportowej piłki siatkowej klubu "Włókniarz" Krosno, by następnie kontynuować ją w klubie AZS - WSWF Kraków obok takich sportowców jak reprezentanci Polski Jan Muszak, Jan Murzynowski, Edward Boczkaj-Orłowski. Po zakończeniu kariery zawodniczej poświęcił się pracy szkoleniowej, uzyskując kwalifikacje instruktora piłki siatkowej (1963) i trenera II klasy (1984). Od momentu rozpoczęcia pracy w Studium Wychowania Fizycznego i Sportu WSP Kraków trenował siatkarzy Klubu Uczelnianego AZS odnosząc wiele cennych sukcesów. Zespół siatkarzy dwukrotnie zdobywał tytuł akademickiego mistrza Krakowa (1978, 1982), wicemistrza Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych i Filii Uniwersytetów (1977).
Żona Urszula jest pracownikiem umysłowym, syn Piotr - absolwentem geografii AP i czołowym lekkoatletą naszego Klubu AZS, córka Ewa - absolwentka AWF Kraków, odnosi sukcesy jako pływaczka krakowskiej "Korony".

Lucjan Schimscheiner urodził się 12 maja 1948 w Jaworznie. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Jaworznie rozpoczął studia biologiczne na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, które ukończył w 1974 roku uzyskując tytuł magistra biologii na podstawie rozprawy Stosunki ilościowe w obrębie populacji kumaka nizinnego, Bombina bombina. W tym samym roku rozpoczął pracę w Zakładzie Zoologii. Jego badaniom naukowym patronował prof. dr hab. Włodzimierz Juszczyk, promotor jego pracy magisterskiej i doktorskiej. W 1983 r. uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych w zakresie zoologii na podstawie rozprawy Zawartość wody w wybranych narządach i jej udział w wodzie ogólnoustrojowej u żaby trawnej, Rana temporaria w cyklu rocznym. W tymże roku został mianowany adiunktem w Zakładzie Zoologii Instytutu Biologii. Jego badania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z rocznym cyklem życia płazów, gospodarką wodną i mineralną oraz biologiczną tych zwierząt. Jest autorem lub współautorem 82 prac naukowych, artykułów, doniesień i innych opracowań naukowych. Brał udział w opracowaniu rozmieszczenia płazów i gadów na terenie Krakowa, problemie zleconym przez PAN w Krakowie. Aktywnie pracuje w organizacjach naukowych, jest wiceprzewodniczącym Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, członkiem Ligi Ochrony Przyrody oraz Polskiego Towarzystwa Przyrodniczego im. M. Kopernika. Od 1993 r. pełni funkcję dyrektora Instytutu Biologii AP. Współpracuje z kilkoma ośrodkami metodycznymi. Jest między innymi organizatorem studiów podyplomowych z "Przyrody" w Nowym Sączu i Bielsku Białej. Współpracuje z wieloma szkołami podstawowymi, gimnazjami i liceami oraz fundacją ekologiczną "Czyste Jutro".

Swoją przygodę sportową rozpoczynał jako reprezentant zespołów w piłce koszykowej i siatkowej Liceum Ogólnokształcącego w Jaworznie. Brał udział w finale mistrzostw szkół średnich w Krakowie. Jednocześnie był zawodnikiem sekcji piłki koszykowej klubu sportowego "Victoria" Jaworzno. Od 1969 r. trenował w sekcji piłki koszykowej Klubu Uczelnianego AZS WSP Kraków pod kierunkiem W. Badury. Należał do grona najlepszych zawodników. Reprezentował barwy Uczelni w rozgrywkach Ligi Międzyuczelnianej środowiska akademickiego Krakowa, dwukrotnie brał udział w Mistrzostwach Polski Wyższych Szkół Pedagogicznych i Filii Uniwersytetów (1971 - Siedlce, 1973 - Szczecin) należąc do wyróżniających się zawodników. Zamiłowania sportowe pozostały do dzisiaj, można go spotkać w hali sportowej grającego w piłkę koszykową i siatkową.
Ma dwoje dzieci: córka Anna jest tegoroczną absolwentką Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum UJ, syn Grzegorz studiuje na uniwersytecie w Chicago.

Przemysław Dragon urodził się 25 lipca 1980 r. w Rabce. Karierę sportową zaczął w szkole podstawowej, odnosząc liczne zwycięstwa w biegach przełajowych. Jego pierwszym trenerem był nauczyciel wychowania fizycznego Grzegorz Tupta, który przygotował go do zdobycia tytułów mistrza województwa nowosądeckiego w biegach przełajowych, w biegu ulicznym oraz w biegu na 1000 metrów. W szkole średniej biegał na krótkich dystansach pod okiem trenera kadry narodowej na mistrzostwach świata juniorów - Bogusława Wyleciały. Będąc zawodnikiem MKS Żywiec trenował z Piotrem Haczkiem, dziś reprezentantem Polski w biegu na 400 metrów. Wkrótce po powołaniu do kadry Makroregionu Śląskiego został najlepszym zawodnikiem makroregionu w biegu na 400 metrów. Wielokrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie w województwie bielsko-bialskim. Dwukrotnie startował w mistrzostwach Polski juniorów plasując się na 15 i 14 miejscu. W halowych mistrzostwach Polski w Spale uzyskał 10 miejsce, zaś w Pucharze Polski w Lublinie - 4. W ubiegłym roku rozpoczął studia historyczne w naszej uczelni i wszedł do sekcji lekkoatletycznej Klubu Uczelnianego AZS. Jego trenerem został Ignacy Tokarz, który przygotowywał go do startu w Akademickich Mistrzostwach Polski w maju 2001 roku we Wrocławiu. W biegu na 200 m zdobył 3 miejsce. Jego rekord życiowy na 400 m został ustanowiony w 1988 r. i wynosi 49,96.

Czesław Michalski  

Copyright © "Konspekt". Kraków, listopad 2001
Statystyka